ខត្តិយសដ្ឋភាវកថា

[ ១៥៥-១៥៨ ] លំដាប់ខ្ញុំនោះឯង ព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំត្រិះរិះថា អម្បដ្ញ់នេះ ធ្វើសេចក្តីសម្ពាលខ្ញុំថា អញជាក្សត្រ មិនដឹងថា ខ្លួនមិនមែនក្សត្រ ណ្ហើយចុះ តថាគតនឹងោគេដឹង កាលនឹងទ្រងខ្ញុំសម្តែងទេសនាក្រៃលែង ដើមីទ្រងខ្ញុំសម្តែងវង្សក្សត្រ ទើបត្រាសខ្ញុំព្រះតម្រាស់ខ្ញុំថា ម្នាលអម្បដ្ញ់ អ្នក សម្ពាលខ្ញុំសេចក្តីនោះដូចម្តេចជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា ឥធ ប្រែថា ក្នុងលោកនេះ ។ បទថា ព្រាហ្មណេសុ គឺក្នុងរវាងពួកហ្ម្រណ៏ ។ បទថា អាសនំ វា ឧទកំវា គឺទីអង្គុយដល្គប្រសើរ ្ថទឹកដល្គប្រសើរ ។ បទថា សទ្ធេ គឺក្នុងភត្តដែលគេឍ្វើៀទ្ទិសអ្នោកស្លាបខ្ញុំ ។ បទថា ថាលិបកេ គឺក្នុង ភត្ត ក្នុងការងារមង្គលជាដើម ។ បទថា យញ្ញេ គឺក្នុងភត្តដែលគេធ្វើបូជា យ្ទ ។ បទថា បហុនេ គឺក្នុងភត្តដែលគេធ្វើដើមីភេឥវទាំងឡាយ ្ថថា ក្នុងភត្តដែលគេធ្វើជាបណ្ណាការ ។ បទថា អបិនុស្ស គឺសម្រាប់ខ្ញុំឿរសក្សត្រ នោះខ្លះទេហ្ន ។ បទថា អាវដំ វា អស្ស អនាវដំ វា គឺស្រីក្រមុំក្នុង ត្រកូលហ្ម្រណ៏ គប្បីមានការហាម ្ថមិនមានការហាម សេចក្តីឋា ឿរស ក្សត្រគបីនជាមួយនឹងក្មេងស្រី ត្រកូលហ្ម្រណ៏ ្ថមិនគបីន ។ បទថា អនុប្បន្នោ សេចក្តីឋា មិនដល់ខ្ញុំវង្សក្សត្រិយ៏ គឺមិនបរិសុទ្ធ ។ បទថា ឥត្ថិយា វា ឥត្ថឹ ករិត្វា គឺស្វែងរកស្រី និងស្រ្ថី ។ បទថា កិស្មិញ្ចិទេវ បករណេ គឺក្នុងការឍ្វើវត្ឋុដែលមិនគួរធ្វើដែលជាទោសណាមួយ ដែលសមគួរដល់ខ្ញុំហ្ម្រណ៏ទាំងឡាយ ។ បទថា ភស្សុបុដេន សេចក្តីឋា យកផេះរោយលើកាល ។