អដ្ឋកថា សោណទណ្ឌសូត្រ

សោណទណ្ឌសូត្រ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ។ បេ ។ អង្គេសូតិ សោណទណ្ឌ សុត្តំ ។ ក្នុងសោណទណ្ឌសូត្រនោះ មានពណនាតាមលំដាប់ខ្ញុំបទដូច្នេះ បទថា អង្គេសុ មានសេចក្តីឋា រាជកុមារទាំងឡាយ នាមថា អង្គ ដែលអ្នកជនបទ និយមហៅយាងនេះ ព្រោះជាអ្នកមានរូបរាងគួរជ្រះថ្លា ជនបទមួយដែលជាទីនៅ អាស្រ័យរបស់ខ្ញុំរាជកុមារទាំងនោះ លោកកហៅថា អង្គជនបទ ព្រោះសព្ទ ដែលបន្ថែមចូលមក ។ ក្នុងជនបទឈ្មោះអង្ព់នោះ ។ បទថា ចារិកំ ក្នុង ជនបទនេះ លោកសំដៅយកការចារិកមិនប្រញាប់ខ្ញុំប្រញាលខ្ញុំ និងចារិកប្រចាំ ៉នឱឋា ក្នុងកាលនោះ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំសម្លឹងមើលលោកធាតុទាំង មួយម៉ឺនហើយ សោណទណ្ឌហ្ម្រណ៏ កចូលទ្រៅកដខាងក្នុងសំណាញ់ខ្ញុំ គឺព្រះញាណហើយ ។ គ្រានោះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំពិចារណាថា ហ្ម្រណ៏ ន្រេះកដក្នុងសំណាញ់ខ្ញុំ គឺញាណរបស់ខ្ញុំតថាគត ហ្ម្រណ៏នេះ មានៀបនិស្ស័យ្ថទេហ្ន ក៉នទតឃើញថា កាលតថាគតទៅក្នុងទីនោះ ពួកកូនសិស្ស របស់ខ្ញុំព្រាហ្មណ៏នោះ នឹងនាំគ្នាលេសរសើរហ្ម្រណ៏ ដោយអាការ ១២ ហើយនឹងមិនព្រមព្រាហ្មណ៏នោះមកកាន់ខ្ញុំសំណាក់ខ្ញុំរបស់ខ្ញុំតថាគត តែ ហ្ម្រណ៏នោះ នឹងទម្លាយវាទ់របសខ្ញុំពួកសិស្សទាំងនោះចេញ ហើយលេ សរសើរតថាគតដោយអាការ ២៩ នឹងចូលមករកតថាគតសួរប្ញា ក្នុង ទីបំផុតការឆ្លើយប្ញា ព្រាហ្មណ៏កនឹងដល់ខ្ញុំសរណ់ ដូច្នេះហើយ ទ្រងខ្ញុំយាង ទៅកាន់ខ្ញុំជនបទនោះ មួយអន្លើដោយភិកុសង ៥០០ អង្គជាបរិវារ ព្រោះហេតុ នោះ ទើបលោកលេឋា ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ពុទ្ធដំណើរទៅកាន់ចារិក ក្នុងអង្គជនបទ ព្រមដោយភិក្ខុសង្ឃច្រើន ចំនួន ៥០០ រូប បានស្តេចទៅដល់ ក្រុងចម្បា ដូច្នេះ ។