អធិប្បាយ សេចក្តីត្រិះរិះរបស់សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍

ទៅឡើយ ដូច្នេះ ។ ពួកហ្ម្រណ៏ទាំងនោះបានស្តាប់ខ្ញុំគុណកថា របស់ខ្ញុំព្រះសាស្តា នេះហើយ នាំគ្នាគិតថា សោណទណ្ឌហ្ម្រណ៏លេគុណ របស់ខ្ញុំព្រះសមណ គោតម ព្រះគោតមដចម្រើននោះ មានព្រះគុណមិនតិចតួចឡើយ ឯ អាចារ្យដែលដឹងគុណរបស់ខ្ញុំព្រះគោតមនោះយាងនេះបានទន្ទឹងចាំយូរណាសខ្ញុំ ហើយ ណ្ហើយចុះ ពួកយើងនឹងបណ្តោយតាមគាត់ខ្ញុំ ដូច្នេះ កបណ្តោយតាម ហើយ ព្រោះដូច្នោះ ទើបលោកលេឋា កាលដែលសោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ និយាយយ៉ាងនេះហើយ ពួកព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះ ដូច្នេះជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា អលមេវ គឺគួរតែម្យ៉ាង ។ បទថា អបិ បុដោសេន សេងអាហារ លោកហៅថា បុដោស សេចក្តីឋា នឹងកាន់ខ្ញុំ សេងនោះយកទៅគាល់ខ្ញុំកគួរ ។ ៉លីថា បដំសេន ដូច្នេះកមាន ។ បទនោះ មានអធិបាយថា កញ្ចប់ខ្ញុំអីវានខ្ញុំលើស្មារបសខ្ញុំបុគ្គលនោះមាន ហេតុនោះ ទើប បុគ្គលនោះ ឈ្មោះថា បុដំសោ ។ ដោយស្មាមានបង្វេចសេងនោះ មាន អធិបាយថា ដោយស្មាដែលស្បាយសេងទៅ ដូច្នេះកមាន ។ អធិប្បាយ សេចក្តីត្រិះរិះរបស់សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ បទថា តិរោវនសណ្ឌគតស្ស គឺដែលទៅកាន់ខ្ញុំក្នុងដងព្រៃ អធិបាយ ថា ដែលចូលទៅកាន់ខ្ញុំខាងក្នុងវិហារហើយ ។ បទថា អញ្ជលឹបណាមេត្វា សេចក្តីឋា ពួកហ្ម្រណ៏ដែល មានពីរចំណែកគិតយាងនេះថា បើពួកមិច្ឆាទិដ្ឋិ នឹងពោលទោសពួកយើងថា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបពួកលោកថ្វាយបង្គំព្រះសមណគោតម ពួកយើងនឹងលេ ដល់ខ្ញុំជនទាំងនោះថា សូមីដោយការធ្វើត្រឹមតែអ្ជលី កឈ្មោះថា ថ្វាយបង្គំ ដែរ្ថ បើពួកសម្មាទិដ្ឋិពោលទោសពួកយើងឋា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបពួកលោក មិនថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ពួកយើងនឹង្របខ្ញុំថា ការយកសីស់បះខ្ទប់ខ្ញុំផ្ទៃ ផែនដីនុះឯង ទើបថ្វាយបង្ព្ថំ ការធ្វើអ្ជលី កឈ្មោះថា ថ្វាយប