ការបញ្ញតិថាជាព្រាហ្មណ៍

ទើបអង្គុយស្កេម ។ ពួកហ្ម្រណ៏ដែលជាអន្ធពាល ព្រោះហេតុដែលមិនដឹង អ្វីនុះឯង ទើបអង្គុយស្កេម មិនពោលក្នុងទីណាមួយ ដូចជាដុំដីស្គិត ដែល គេគ្រវែងចោលហើយ ។ ការបញ្ញត្តិថាជាព្រាហ្មណ៍ បទថា ចេតសា ចេតោបរិវិតក្កំ សេចក្តីឋា ព្រះមាន ព្រះភាគទ្រងខ្ញុំពិចារណាមើលថា ហ្ម្រណ៏នេះ ចាបខ្ញុំផ្តើមតាំងពីកាលដែលខ្លួន មកហើយ ឿនមុខ មានខ្លួនរឹង អង្គុយគិតអ្វី កំពុងគិតអ្វីហ្ន ទ្រងខ្ញុំកជ្រាប ចិត្តរបស់ខ្ញុំហ្ម្រណ៏នោះ ដោយព្រះទ័យរបស់ខ្ញុំព្រះអង្គ ព្រោះហេតុនោះ ទើប លោកលេឋា ទ្រង់ជ្រាបសេចក្តីត្រិះរិះក្នុងចិត្តរបស់សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ដោយព្រះទ័យហើយ ដូច្នេះ ។ បទថា វិហញ្ញតិ គឺចង្គេតចង្គលខ្ញុំ ។ [ ១៨៦-១៨៩ ] បទថា អនុវិលោកេត្វា បរិសំ សេចក្តីឋា សោណទណ្ឌហ្ម្រណ៏ មានកាយ និងចិត្តស្កប់ខ្ញុំរម្កាបខ្ញុំហើយ ហាកខ្ញុំបីដូចលិចចូលក្នុង ទឹក ដោយការត្រាស់ខ្ញុំសួរប្ញាក្នុងលទ្ធិរបស់ខ្ញុំខ្លួន ត្រូវព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំ លើកឡើងដាកខ្ញុំលើគោក ដូចជាលេឋា សូមលោកដចម្រើនចូរពិចារណា មើលក្យនិយាយរបស់ខ្ញុំខឥុំព្រះអង្គ ដោយការស្ចរទៅនៃទិដ្ឋិដើមីស្រេង្ពាះ បរិស័ទ ដូច្នេះហើយ ក្រឡេកមើលជំនុំជនបានក្រាបទូលក្យនោះចំេះ ព្រះដមានព្រះភាគ ។ បទថា សុជំ បគ្គណ្ហន្តានំ សេចក្តីឋា ជាអ្នកទី ១ ្ថទី ២ ក្នុងបណ្តា ហ្ម្រណ៏ ដែលទទួលការបូជា ដើមីប្រយោជន៍ ដល់ខ្ញុំការបូជាយ្ទ ។ បុរាណាចារ្យលេឋា អ្នកទទួលការបូជាយ្ទឍំ ដែលគេោហើយដើមី បូជា ។ ហ្ម្រណ៏ឆ្លើយប្ញាត្រឹមត្រូវពិត ដោយអំណាចលទ្ធិរបស់ខ្ញុំខ្លួន ដោយប្រការដូច្នេះ តែព្រះដមានព្រះភាគ កាលទ្រងខ្ញុំសម្តែងដល់ខ្ញុំហ្ម្រណ៏ ដប្រសើរជាពិសេស ទើបត្រាសខ្ញុំព្រះតម្រាស់ខ្ញុំជាដ