អដ្ឋកថា កូដទន្តសូត្រ

កូដទន្តសូត្រមានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ។ បេ ។ មគធេសូតិ កូដ្តទន្តសុត្តំ ។ ក្នុងកូដទន្តសូត្រនោះ មានពណនាតាមលំដាប់ខ្ញុំបទដូច្នេះ បទថា មគធេសុ សេចក្តីឋា រាជកុមារទាំងឡាយ អ្នកមានប្រក្រតីនៅក្នុងជនបទ មានឈ្មោះថា មគធជនបទ ជនបទតែមួយដែលជាទីនៅរបស់ខ្ញុំរាជកុមារពួកនោះ លោកហៅ ថា មគធា ដោយសព្ទដែលបន្ថែមចូលមក ។ ជនបទក្នុងដែនមគធនោះ ។ ខាងមុខពីនេះទៅមានន័យដូចលេហើយ ក្នុងសូត្រទាំងពីរខាងដើមនុះឯង ។ ៀទ្យានអម្បលដ្ឋិកា កដូចគ្នានឹងពាក្យ លេហើយក្នុងព្រហ្មជាលសូត្រ ។ បទថា កូដទន្ត ជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំហ្ម្រណ៏នោះ ។ បទថា ឧបក្ខដោ គឺចាតខ្ញុំចែង ។ បទថា វច្ឆតរសតានិ គឺកូនគោ ឈ្មោលច្រើនរយ ។ ពពែតូច… លោកហៅថា ឧរព្ភ ។ សត្វទាំងនោះ មានមកក្នុងព្រះលីត្រឹមបុណ្ណោះ ។ តែម្រឹគ និងបក្សីជាច្រើន មួយមុខ… ៧ រយ សូមីមិន៉នមកក្នុងព្រះលី កគបីជ្រាបថា លោកស្រេង្ពាះចូលដូចគ្នា ។បានឱឋា កូដទន្តហ្ម្រណ៏នោះ មានបំណងនឹងបូជាយញ្ទ មួយមុខ… ៧០០ គ្របខ្ញុំយាង ។ បទថា ថូនូបនីតានិ គឺត្រូវគេនាំចូលទៅកាន់ខ្ញុំបង្ពោល លេ គឺបង្ពោលយញ្ទ ដើមីចង ។ បទថា តវិធំ សេចក្តីឋា ការតាំងទុក គឺការតាកខ្ញុំតែង លោក ហៅថា វិធ ក្នុងពាក្យនេះ ។ បទថា សោឡសបរិក្ខារំ គឺមានបរិវារ ១៦ ។ បទថា បដិវសន្តិ គឺពួកព្រាហ្មណ៏ទាំងឡាយ ស្នាក់ខ្ញុំនៅដើមី បរិភោគរបស់ខ្ញុំដែលគេទោន ។