អធិប្បាយបរិក្ខា ៨

ក្នុងបទនេះថា សមណព្រាហ្មណកបណទ្ធិកវណិព្វកយាចកានំ សេចក្តីឋា បុគ្គលមាន៉បដែលស្កប់ខ្ញុំហើយ ឈ្មោះថា សមណ ។ បុគ្គលមាន ៉បដែលបន្សាត់ខ្ញុំបងខ្ញុំហើយ ឈ្មោះថា ព្រាហ្មណ ។ អ្នកក្រខ្សតខ្ញុំ គឺអ្នកដែល ក្រលំបាក ឈ្មោះថា កបណ ។ អ្នកដើរផ្លូវឆ្កាយ ឈ្មោះថា អទ្ធិកា ។ ជន ឯណាដើរសរសើរគុណនៃទាន ដោយន័យជាដើមថា លោកដចម្រើន អ្នកោ ទានគួរជាទ្រីឋ្នា គួរជាទីស្រឡាញ់ខ្ញុំ គួរជាទីពេញចិត្ត មិនមានទោស តាម កាលដែលគួរ ឍ្វើចិត្តជ្រោះថ្លាហើយ ចូលទៅកាន់ខ្ញុំព្រហ្មលោក ដូច្នេះ ជន ទាំងនោះ ឈ្មោះថា វណិព្វក ។ ជនពួកណាពោលក្យជាដើមថា សូម លោកត្រោមតែមួយទូកដៃចុះ សូមលោកត្រោមតែមួយផ្តិលចុះ ដើរសូម គេទៅ ជនទាំងនោះ ឈ្មោះថា យាចក ។ បទថា ឱបណភូតោ គឺដូចជា អណ្តូងទឹក អធិបាយថា ដូចជាស្រះេករណី ដែលគេជីកត្រងខ្ញុំផ្លូវធំបែក ជា ៤ ជាទីបរិភោគសាឍារណ់របសខ្ញុំជនទាំងពួង ។ បទថា សុជាតស្ស នេះ គឺបទដែលទ្រងខ្ញុំសិក្សាហើយនោះឯង ឈ្មោះថា សុជាតស្ស ។