និច្ចទានជាដើម ប្រសើរជាងយញ្ញសម្បទា ៣ បរិក្ខា ១៦

ហ្ម្រណ៏កាលនឹងទូលសួរសេចក្តីនេះថា ការដែលនឹងក្រោក ឡើងហើយ ក្រោកឡើងទេឲ្យតទោន ជាភារ់ឍ្កនខ្ញុំរបស់ខ្ញុំអ្នកជម្បូទ្វីបទាំងមូល និងអ្នកជនបទទាំងអសខ្ញុំ កាលមិនធ្វើការងាររបស់ខ្ញុំខ្លួនកនឹងវិនាស យ្ទដទៃ អំពីយញ្ទនេះ ដែលមានការប្រុងប្រៀបតិចជាង និងមានផលច្រើនជាងរបស់ខ្ញុំ ពួកខឥុំព្រះអង្គ មាន ្ថមិនមានហ្ន ដូច្នេះ ទើបក្រាបទូលក្យនេះថា បពិត្រ ព្រះគោតមដចម្រើន យញ្ទឯទេឲ្យត … ដូច្នេះ ។ បទថា និច្ចទានានិ គឺទានប្រចាំ ៉នដល់ខ្ញុំ និច្ចភត្ត ។ បទថា អនុកូលយញ្ញានិ គឺទានណាមួយដែលគេធ្វើដោយគិតឋា ្ងពុក និងជីតា ជាដើមរបស់ខ្ញុំពួកយើងឍ្លាបខ្ញុំធ្វើមកហើយ ដូច្នេះ សូមីបុគ្គលនោះជាអ្នកក្រខ្សតខ្ញុំ ក្នុងខាងក្រោយ កគួរធ្វើតទៅ តាមដែលបន្តគ្នាមករបស់ខ្ញុំត្រកូល ។បានឱឋា ទានដែលចោំេះលោកអ្នកមានសីលជាប្រចាំបែបនេះ សូមីអ្នកក្រលំបាក ក្នុងត្រកូល រមែងមិនកាតខ្ញុំចេញ ។ ក្នុងសេចក្តីនេះមានរេឧងដូចតទៅនេះ ៉នឱឋា ក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំអនាថបិណ្ឌិក ជនទាំងឡាយឋ្វាយនិច្ចភត្ត ៥០០ សម្រាប់ខ្ញុំដែលមានស្លាកឍ្វើដោយភ្លុក ៥០០ ។ តមកត្រកូលនោះ ត្រូវសេចក្តី ក្រលំបាកគ្របសង្បតខ្ញុំដោយលំដាប់ខ្ញុំ ។ ទារិកាម្នាកខ្ញុំក្នុងត្រកូលនោះ មិនអាច ថ្វាយសូមីតែស្លាកមួយ៉ន ។ ទារិកានោះ ខាងក្រោយដល់ខ្ញុំរជ្ជសម័យរបស់ខ្ញុំ ព្រះទសេតវាហន់ ក៉នថ្វាយស្លាកនោះ ដោយអង្បរដែលេសលាន៉ន មក ។ ព្រះឋេរ់មួយរូប៉នថ្វាយព្រះពរ គឺទូលដល់ខ្ញុំព្រះរាជា ។ ព្រះរាជា ទ្រងខ្ញុំនាំនាងមកហើយ តាំងទុកក្នុងតំណែងជាអគ្គមហេសី ។ ចាបខ្ញុំតាំងពីកាល នោះ នាងក៉នថ្វាយសលាកភត្ត ៥០០ សម្រាប់ខ្ញុំវិញទេឲ្យត ។