ព្រាហ្មណទូតវត្ថុ

ក្បាលទី 9 · ទំព័រ 842

ឯវម្មេ សុតំ ។ បេ ។ វេសាលិយន្តិ មហាលិសុត្តំ ។ ក្នុង មហាលិសូត្រនោះ មានពណនាតាមលំដាប់ខ្ញុំបទដូច្នេះ បទថា វេសាលិយំ សេចក្តីឋា ជិតនគរដែល៉ននាមថា វេសាលី ព្រោះក្រុងនេះ ដល់ខ្ញុំនូវការ ពង្រីករេឧយ។ បទថា មហាវនេ សេចក្តីឋា ក្នុងព្រៃធំកើតឯង តាំងនៅត ជាបខ្ញុំនឹងព្រៃហិមពាន្ត១៌ ខាងក្រៅនគរ ដែលហៅថា មហាវ័ន ព្រោះជាព្រៃធំ។ បទថា កូដាគារសាលាយំ សេចក្តីឋា ៉នសាងសងារាមក្នុងដងព្រៃនោះ ។ ៉នសាង្រសាទដូចគ្នានឹងទេវវិមាន ធ្វើតាមបែបកូដាគារសាលា លើក ជហ្វាលើសសរទាំងឡាយ ក្នុងសងារាមនោះ ។ សំដៅដល់ខ្ញ្រុំសាទនោះ សងារាមទាំងអស់ខ្ញុំ ទើប្រកដថា កូដាគារសាលា ។ ព្រះដមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំអាស្រ័យនគរវេសាលីនោះ ប្រឋាបខ្ញុំនៅក្នុងសងារាមនោះ ។ ដោយ ហេតុនោះ ទើបលោកលេឋា វេសាលិយំ វិហរតិ មហាវនេ កូដាគារសាលាយំ ដូច្នេះ ។ បទថា កោសលកា គឺអ្នកស្រុកដែនកោសល ។ បទថា មាគធកា គឺអ្នកស្រុកដែនមគឍ់ ។ បទថា ករណីយេន សេចក្តីឋា ដោយការងារដែលត្រូវតែធ្វើ ។ ការងារដែលឍ្វើក៉ន មិនធ្វើក៉ន ហៅថា ។ កាតព្វ ។ កិច្ចដែលគួរធ្វើពិតតែម្យ៉ាង ឈ្មោះថា ករណី ។ បទថា បដិសល្លីនោ ភគវា សេចក្តីឋា ព្រះដមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំពួនសម្កំ គឺទ្រងខ្ញុំពួនសម្កំពីអារម្មណ៏ផ្សេង… ទ្រងខ្ញុំអាស្រ័យនៅតែមួយ ព្រះអង្គឯង សោយសេចក្តីត្រេកអរក្នុងឈាន ក្នុងឯកគ្គតារម្មណ៏ ។ បទថា តត្ថេវ គឺក្នុងវិហារនោះ ។ បទថា ឯកមន្តំ សេចក្តីឋា ហ្ម្រណទូតទាំងនោះ មិនលះបង់ខ្ញុំទីនោះ នាំគ្នាអង្គុយនៅត្រងខ្ញុំម្លប់ខ្ញុំឈើនោះ។