ផលដ៏ប្រសើរ ៤

ក្បាលទី 9 · ទំព័រ 847

ផលដ៏ប្រសើរ ៤ បទថា តិណ្ណំ សំយោជនានំ បានដល់ខ្ញុំ ស្ទោជន់ ជាគ្រឿងចង ៣ យាង មានសក្បាយទិដ្ឋិជាដើម ។ ពិតហើយ ស្ទោជន់ទាំងនោះ លោក ហៅថា សញ្ញោជន ព្រោះជាគ្រឿងចងសត្វទាំងឡាយ ទុកក្នុងរថ គឺភព ៌ ដែលដល់ខ្ញុំហើយដោយវដ្តទុក ។ បទថា សោតាបន្នោ ហោតិ សេចក្តីឋា ជាអ្នកដល់ខ្ញុំក្រសែនៃមគ្គ ។ បទថា អវិនិបតធម្មោ គឺមានការមិនឍ្លាកខ្ញុំទៅក្នុងអ៉យទាំង ៤ ជាធម្មតា ។ បទថា និយតោ គឺទេឲ្យងហើយដោយធម្មនិយាម ។ បទថា សម្ពោធិបរាយនោ សេចក្តីឋា ការត្រាស់ខ្ញុំដឹង លេ គឺមគ្គខាងលើ ៣ យាង ដែល ភិកុនោះគប្បីសម្រេចជាទីទៅក្នុងខាងមុខ ព្រោះដូច្នោះ ទើបភិកុនោះឈ្មោះថា អ្នកមានការត្រាស់ខ្ញុំដឹងជាទីទៅក្នុងខាងមុខ ។ បទថា តនុត្តា សេចក្តីឋា ព្រោះកិលេសជាគ្រឿងរួបរឹតចិត្ត មានតិច និង្រេះការកើតឡើងក្នុងលោកណា ក្នុងកាលណា ជារបស់ខ្ញុំស្រាល ស្តើង ។ បទថា ឱរម្ភាគិយានំ សេចក្តីឋា ស្ទោជន់ចំណែកខាងក្រោម ដែលជាគ្រឿងចង មិនោកើតក្នុងសុទ្ធាវាសភូមិជានខ្ញុំខ្បសខ្ញុំ ។ បទថា ឱបបតិកោ នោះ ជាក្យបដិសេឍកំណើតដសេស ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា បរិនិព្វាយី គឺមាននិព្វានធមក្នុងភពខាងមុខនោះដពិត្រកដ ។ បទថា អនាវត្តិធម្មោ សេចក្តីឋា មានការមិនត្រឡប់ខ្ញុំមកពីព្រហ្មលោកនោះ មកកើត ទេឲ្យតជាធម្មតា ។ បទថា ចេតោវិមុត្តឹ គឺចិត្តវិសុទ្ធិ ។ ក្យនោះ ជាឈ្មោះ នៃអរហត្តផលចិត្ត ដែលរួចផុតចាកចំណង គឺកិលេសទាំងពួង ប្ទា គឺ អរហត្តផលនោះឯង ដែលរួចផុតពីចំណង គឺកិលេសទាំងពួង គប្បីជ្រាបថា