រឿងបព្វជិត ២ រូប

ដែល្ររព្ឍព្យាយាមហើយកគួរធ្វើ ព្រោះសតិដែលតាំងមាំល្អហើយយាង នេះ រមែងជំនួយដល់ខ្ញុំគតិនៃធមទាំងឡាយ ដែលៀបការ់ដល់ខ្ញុំសមាធិគ្របខ្ញុំ គ្រាន់ខ្ញុំ ដើមីចិត្តតាំងមាំក្នុងឯកគ្ពត្តារម្មណ៏ ព្រោះដូច្នោះ គប្បីជ្រាបថា ព្រះដ មានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំសម្តែងសម្មាសមាធិក្នុងលំដាប់ខ្ញុំនៃសម្មាសតិ ។ បទថា ឯតេសំ ធម្មានំ សច្ឆិកិរិយាយ សេចក្តីឋា ដើមីប្រយោជន៍ ដល់ខ្ញុំការធ្វើប្រោចក្សនូវធម មានសោតាបត្តិផលជាដើម ។ រឿងបព្វជិត ២ រូប បទថា ឯកមិទាហំ នេះ ព្រះដមានព្រះភាគទ្រងខ្ញ្រុំរព្ធ ព្រោះ ហេតុអ្វី ។ ៉នឱឋា ព្រះរាជានេះ មានលទ្ធិយាងនេះថា រូបជាខ្លួន ។ ដោយហេតុ នោះ ទើបចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះរាជានោះ មិនបង្គោនទៅក្នុងទេសនា ។ លំដាប់ខ្ញុំនោះ ទើបព្រះដមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញ្រុំរព្ឍដលខ្ញុំសេចក្តីនេះ ដើមីទ្រងខ្ញុំនាំមកនូវហេតុការណ៏មួយ ដើមីទ្រងខ្ញុំធ្វើជោកខ្ញុំចាសខ្ញុំនូវលទ្ធិរបស់ខ្ញុំព្រះរាជានោះ ។ ក្នុងរេឧងនោះ មានសេចក្តីដោយសងេបដូច្នេះ ។ សម័យមួយ តថាគតនៅក្នុងឃោសិតារាម គ្រានោះ បព្វជិតពីររូបនោះ សួរតថាគតយាងនេះ ។ លំដាប់ខ្ញុំនោះ ទើបតថាគត សម្តែងដល់ខ្ញុំការកើតឡើងរបស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធ ដល់ខ្ញុំបព្វជិតទាំងនោះ កាលនឹងសម្តែង តន្តិឍម ទើប៉នត្រាសខ្ញុំប្រការនេះថា អ្នកមានអាយុ កុលបុត្រដែលឈ្មោះថា ដល់ខ្ញុំព្រមដោយសទ្ធា បួសក្នុងសាសនារបស់ខ្ញុំព្រះសាស្តា ដែលមានសភាព បែបនេះ បំពេញសីល ៣ យាង សម្រេចដល់ខ្ញុំឈាន មានបថមជ្ឈានជាដើម តាំងនៅយាងនេះ គប្បីពោលក្យជាដើមថា ជីវ់នោះ ក្យនោះ សមគួរ